Z poziomu aplikacji dostępowej EXE umożliwiono generowanie dowolnego kodu graficznego spośród dostępnych na świecie przyjętych standardów. Dotychczas możliwości aplikacji w tym zakresie kończyły się na generowaniu kodów QR-Code.
Poszerzony został zakres formatów kodów graficznych dostępnych w bibliotece HCOM (Hardware Communicator). Poniżej lista obsługiwanych kodów:
· Code 11,
· Standard Code 2 of 5,
· Code 2 of 5 Data Logic,
· Code 3 of 9 (Code 39),
· Extended Code 3 of 9 (Code 39+),
· EAN,
· GS1-128 (UCC.EAN-128),
· Codabar,
· Code 128 (automatic subset switching),
· Code 16K,
· Code 49,
· Code 93,
· PostNet,
· PDF417,
· PDF417 Truncated,
· Maxicode,
· QR Code,
· Code 128 (Subset B),
· ISBN (EAN-13 with verification stage),
· Data Matrix,
· EAN-14,
· MicroPDF417,
· Aztec Code,
· Micro QR Code,
· Aztec Runes,
· Code 32,
· Code One,
· Grid Matrix.
HCOM Manager, czyli aplikacja do konfiguracji i testowania możliwości integracji z urządzeniami zewnętrznymi, ma gałąź dotyczącą integracji poprzez API (ang. application programming interface – interfejs programowania aplikacji). Jednym z modułów jest Generator kodów.
Rys. Dostęp do generatora kodów
Po wejściu do modułu możliwe jest przetestowanie generowania kodów. Dodane zostały dwa nowe parametry dla modułu:
· Typ kodu – za pomocą którego możemy wybrać format, w jakim ma zostać zakodowana treść kodu.
Rys. Wybór typu kodu
· Format treści kodu – określający, jak ma być interpretowana treść kodu, jako zwykły tekst czy zapis szesnastkowy.
Rys. Wybór formatu treści kodu
Jeśli wystąpi potrzeba zakodowania znaków białych lub znaków poza standardową tablicą ASCII, zaleca się wybór zapisu binarnego.
Tak sparametryzowane żądanie skutkuje wygenerowaniem kodu graficznego, który może być umieszczony na wydruku lub zapisany na dysku.
Rys. Przykład zastosowania kodu DataMatrix GS-1 w rozwiązaniach WMS
Zmiana została wprowadzona także w aplikacji dostępowej WEB.